Parkowanie samochodu to manewr, który kierowcy wykonują codziennie. Zwykle nie sprawia trudności, ale w ciasnym miejscu łatwo o otarcie zderzaka, rysę na drzwiach albo stłuczkę. Jak parkować bezpiecznie? Powoli, z ciągłą obserwacją otoczenia i zgodnie z przepisami.
Na zatłoczonych parkingach, np. przy centrach handlowych, najwięcej drobnych szkód powstaje przy wyjeżdżaniu tyłem i otwieraniu drzwi. Jeśli możesz, wybierz miejsce dalej od wejścia, gdzie stoi mniej aut. Dojdziesz kawałek dalej, ale zaoszczędzisz czasu i nerwów związanych z szukaniem miejsca.
Gdzie nie wolno parkować?
Nieodpowiednio zaparkowany pojazd zasłania widok innym kierowcom i pieszym. Auto stojące tuż przed przejściem zasłania pieszego, który wchodzi na jezdnię, a kierowca nadjeżdżający drogą może go nie zauważyć. Dlatego przepisy zabraniają zatrzymania pojazdu m.in.:
- na przejściu dla pieszych i przejeździe dla rowerzystów oraz bliżej niż 10 m przed nimi, a na drodze dwukierunkowej o dwóch pasach ruchu – także bliżej niż 10 m za nimi,
- na skrzyżowaniu i bliżej niż 10 m od skrzyżowania,
- na przejeździe kolejowym i tramwajowym oraz w tunelu,
- w miejscu, w którym auto zasłania innym kierującym sygnalizator lub znak drogowy.
Parkowanie równoległe
Najtrudniejsze jest parkowanie równoległe, czyli tzw. koperta. Wykonuje się je tyłem, zwykle przy niewielkiej ilości miejsca. Ustaw auto równolegle do pojazdu, za którym chcesz zaparkować, blisko niego. Cofaj powoli i mocno skręć kierownicę w stronę krawężnika, gdy tył twojego auta zrówna się z tyłem sąsiedniego. Gdy tył schowa się w luce, zdecydowanie odkręć kierownicę w przeciwną stronę, żeby przód wszedł na miejsce. Na koniec ustaw się równolegle do krawężnika, zostawiając przestrzeń do wyjechania.
Parkowanie prostopadłe
Parkowanie prostopadłe tyłem jest łatwiejsze od koperty, a przy wąskich miejscach – wygodniejsze od parkowania przodem. Koła skrętne są z przodu, więc cofające auto wchodzi w lukę ciaśniejszym łukiem. Później wyjeżdża się przodem, z lepszą widocznością alejki lub ulicy. Parkowanie prostopadłe przodem wymaga więcej miejsca – skręt zaczynaj dopiero wtedy, gdy przód auta minie linię sąsiedniego pojazdu.
Jeśli manewr nie wychodzi, przerwij go i zacznij od nowa. Lepiej stracić minutę niż ryzykować stłuczkę. Gdy inny kierowca ma problem z zaparkowaniem, poczekaj spokojnie – w podobnej sytuacji też możesz potrzebować chwili.
Parkowanie na chodniku
Pojazd o dopuszczalnej masie całkowitej do 2,5 t można zostawić na chodniku kołami jednego boku albo przedniej osi, a całym autem – przy krawędzi chodnika dalszej od jezdni. Warunki: na danym odcinku nie obowiązuje zakaz zatrzymania lub postoju, dla pieszych zostaje pas o szerokości co najmniej 1,5 m, a auto nie utrudnia ruchu na jezdni. Jeżeli znak lub oznakowanie na nawierzchni wskazuje sposób parkowania, obowiązuje właśnie ten sposób.
Jak zabezpieczyć zaparkowane auto?
- zaciągnij hamulec postojowy, a w aucie z manualną skrzynią włącz pierwszy bieg albo wsteczny; w automacie – tryb P,
- na pochyłości przy krawężniku skręć przednie koła w stronę krawężnika, gdy auto stoi przodem w dół, i od krawężnika, gdy stoi przodem pod górę,
- przed otwarciem drzwi spójrz w lusterko – zwłaszcza od strony jezdni i drogi dla rowerów,
- nie zostawiaj na widoku torby, telefonu ani dokumentów.
Czujniki parkowania i kamera cofania ułatwiają manewry, zwłaszcza osobom, które mają z nimi problem. Nie widzą jednak wszystkiego – niski słupek lub krawężnik może zniknąć z ich pola. W nowych autach to częste wyposażenie, a doposażenie starszego samochodu nie zawsze jest tanią przeróbką.
Po otarciu koła o krawężnik albo najechaniu na przeszkodę sprawdź, czy auto jedzie prosto, a kierownica nie stoi krzywo. Takie objawy wskazują na rozregulowaną zbieżność – ustawia ją geometria kół 3D. Gdy czujniki parkowania piszczą bez powodu albo milkną, przyczyną bywa uszkodzony czujnik lub przewód, co wykaże diagnostyka komputerowa samochodu.